Marek Wróbel english

KOMENTARZE




1. Malarstwo Marka Wróbla jest zabawą w kolory, poprzez które spisuje swój pamiętnik. Wydarzenia, wrażenia, zapamiętane barwy i zapachy przefiltrowane przez wyobraźnię nanosi na płótno (...) Wrażenie nieładu i niepokoju jest tylko pozorne. To ogromny ładunek emocji emanuje z płócien i kartonów Marka Wróbla. Pasja artysty działa na odbiorcę kierującego się intuicją, miłośnika taszyzmu i abstrakcji ekspresyjnej.

Janina Wanago, Galeria EL
  2. Znamienne, że należąc do pokolenia, które debiutowało z falą nowej ekspresji, Wróbel pozostał poza zasięgiem tego ruchu z jego charakterystyczną figuracją i symboliką. Natomiast prawdziwym przeżyciem artystycznym staje się dla niego bezpośrednie zetknięcie z twórczością de Kooning'a, uważanego za twórcę nowojorskiej szkoły action painting. Jeśli pozostał ekspresjonistą, to w nawiązaniu do jego nurtu abstrakcyjnego, nie figuratywnego. Malarstwo jego zyskuje szeroki, spontaniczny gest. Drobne niuanse kolorystyczne i fakturowe przestają mieć znaczenie. Zestawienia form i barw opierają się teraz głównie na skali krańcowej. Trudno tu jednak mówić o zapisie automatycznym, do którego odwoływali się abstrakcyjni ekspresjoniści. Każda z kompozycji Marka Wróbla ma z góry założony scenariusz, rozgrywa się bowiem według określonych zestrojów barwnych, chłodnych lub ciepłych, ciemnych lub jasnych. Zmaterializowanie za pomocą kolorów przestrzeni, powietrza i światła na płaszczyźnie nie jest prostym gestem, kryje się za nim wiedza i wiara malarza, że kolorem powiedzieć można wszystko. Jest to malarstwo, które emanuje radością życia i tworzenia.

Zofia Watrak